HİÇ BİTMİYOR İLİŞKİMİZ ...

Onunla tanıştığımızdan beri aramızdaki bağ hiç kopmadı. Yaşadıkça da bu hep devam edecek.

Uzun zaman önceydi, yirmili yaşlardaydım. Hem çalışıyor hem de yüksek okula devam ediyordum.

O sıralarda aynı sınıftan bir kız arkadaşımız evlenmişti, düğününe gidememiştim. Ancak arkadaşım daha sonra bana düğünün video kasetini getirmiş, verirken de  '' Aman Emel çok dikkat et, elimizde bundan başka hiçbir şey yok. Fazla para istedikleri için salonun fotoğrafçısı ile anlaşamadık, kaseti sakın kaybetme '' diye uyarmıştı.

Düğünün videosunu izledikten birkaç gün sonra kaseti geri vermem gerekiyordu... Fakat... O da ne? Bulamıyordum. Günlerce evde aradım, ama, boşunaydı, uçup gitmişti sanki... Bakmadığım yer kalmamıştı. Yoktu!

Bu arayış on gün kadar sürmüştü ve artık fena halde canım sıkılmaya başlamıştı. O sıralarda yine okul çıkışı işe gittiğim bir gün, endişeli halim, bir arkadaşımın gözünden kaçmamış, hatta beni güldürmeye bile çalışmıştı. Ben de çok üzgün olduğumu, sınıftan bir arkadaşımın düğün kasetini kaybettiğimi anlatmak zorunda kalmıştım.

O da sakin bir ifadeyle  - düşündüğün şey bu olsun der - gibi gülümseyerek yüzüme bakmış; '' Ethem Dedeyi çağırsaydın ''  diyerek, benim şaşkınca hatta biraz da kızgınca bakışlarıma aldırış bile etmeden, bunu nasıl yapacağımı anlatmıştı. O gün Ethem Dede'nin adını ilk kez duymuştum. Bu tür şeyleri hiç bilmezdim, batıl inançlarım yoktu. 

Fakat, çaresizlikten - belki bir umut ya olursa - düşüncesiyle akşam eve gidince, onun anlattığı gibi, '' Ethem Dede  Ethem Dede eteği keten Dede, kaybettiğim kaseti bulursam sana kırk göbek atam Dede ''  diyerek, onun manevi gücünden yardım istemiştim.

Ethem Dede; Romanların ( Çingenelerin ) Dedesi olduğundan kendisine göbek atılmasından çok hoşlanırmış.

Hayatında göbek dansı hiç yapmamış, hatta izlemekten de pek hoşlanmayan biri olarak, Ethem Dede'ye bunu yapmayı dilemiştim.

Aradan kısa bir zaman geçmişti, bir akşam evde otururken, aniden ayaklarım beni bir yere çekmiş ve orada sakladığım kaseti de böylece bulmuştum. Çok ama çook sevinmiştim...  

O günden itibaren Ethem Dede ile ilişkimiz başladı. Bu adet ilk duyduğumda bana inanılmaz bir şey gibi görünse de, ne kaybettiysem ona seslendiğimde hep buldum.

Bu nasıl oluyordu? Birinin manevi gücünü hissetmek... Ondan bu şekilde yardım istemek! Ve bunun gerçekleşmesi nasıl olabiliyordu? Bunu çok düşündüm.

Çünkü yaratıcı; peygamberlerden başka, bazı insanlara da özel bir takım güçler ve meziyetler veriyor. Bu ruhani bir özellik veya Mustafa Kemal Atatürk'e verdiği gibi çok yüksek zihinsel ve yaratıcı bir zeka da olabiliyor.

Daha sonraki yıllarda; tam adı İbrahim Ethem Dede olan çingene dedesinin türbesinin Sulukule 'de bulunduğunu öğrendim. Ve türbesini ziyaret edenlerin; ona göbek atmayı vaat etmelerinin dışında  “ Ethem Dede, Ethem Dede, gömleği keten dede, eğer aradığımı bulursam 3 Fatiha, 3 İhlas okuyam dede ” diyerek ayrıca dua da yolladıklarını duydum.

Unutmadan da hatırlatayım, türbeyi ve hikayesini yeni öğrenen bazı kişilerin '' kaybettiğimiz sevgiliyi de geri getiriyor mu? '' diye soracak olmaları ise kaçınılmaz oluyor. 

Bu dilek, sadece evin içinde yok olan malları kapsıyor. Dışarıda kaybedilen malları değil. Eskiler bu durumlarda '' Gitti gidenlerle '' derlerdi. Bu nedenden dolayı dışarıda kaybedilenleri de dert etmemek gerekiyor. Yerine yenisi hatta daha iyisi bile koyulur. ☺️ 

Yeter ki buna inanın ve üzülmeyin.

Sağlıklı kalınız, sevgiyle kalınız.